Hayattaki asıl büyük işimiz, uzakta belirsizce duranı görmek değil, elimizin altında apaçık duranı yapmaktır.
(Kısaca: Yakın, uzağı gölgede bırakır).
Thomas Carlyle bu sözüyle, insanı felç eden gelecek kaygısı ve belirsizlik yerine, somut eylemin dönüştürücü gücüne odaklanmayı öğütler. Yazarın felsefesi, hayatın anlamının soyut hayallerde değil, o anki sorumlulukların disiplinle yerine getirilmesinde yattığını savunur. Uzaktaki belirsizliğe odaklanmak enerjimizi tüketirken, elimizin altındaki işi yapmak bizi gerçekliğe ve gelişime bağlar. Dolayısıyla bu aforizma, ertelemeyi bırakıp "şimdi" ve "burada" olana değer vermenin, yaşamı inşa etmenin tek yolu olduğunu vurgular.